نېمە ئۈچۈن يۇقىرى قويۇقلۇقتىكى تۇزلۇق چىقىندى سۇ مىكرو ئورگانىزملارغا ئالاھىدە چوڭ تەسىر كۆرسىتىدۇ؟

ئالدى بىلەن ئوسموس بېسىمى تەجرىبىسىنى تەسۋىرلەپ ئۆتەيلى: يېرىم ئۆتكۈزۈشچان پەردە ئىشلىتىپ، ھەر خىل قويۇقلۇقتىكى ئىككى تۇز ئېرىتمىسىنى ئايرىڭ. تۆۋەن قويۇقلۇقتىكى تۇز ئېرىتمىسىنىڭ سۇ مولېكۇلاسى يېرىم ئۆتكۈزۈشچان پەردە ئارقىلىق يۇقىرى قويۇقلۇقتىكى تۇز ئېرىتمىسىگە ئۆتىدۇ، يۇقىرى قويۇقلۇقتىكى تۇز ئېرىتمىسىنىڭ سۇ مولېكۇلاسىمۇ يېرىم ئۆتكۈزۈشچان پەردە ئارقىلىق تۆۋەن قويۇقلۇقتىكى تۇز ئېرىتمىسىگە ئۆتىدۇ، ئەمما بۇ سان كىچىك بولغاچقا، يۇقىرى قويۇقلۇقتىكى تۇز ئېرىتمىسى تەرىپىدىكى سۇيۇقلۇق سەۋىيىسى ئۆرلەيدۇ. ئىككى تەرەپتىكى سۇيۇقلۇق سەۋىيىسىنىڭ ئېگىزلىك پەرقى سۇنىڭ قايتا ئېقىشىنىڭ ئالدىنى ئېلىش ئۈچۈن يېتەرلىك بېسىم ھاسىل قىلغاندا، ئوسموس توختاپ قالىدۇ. بۇ ۋاقىتتا، ئىككى تەرەپتىكى سۇيۇقلۇق سەۋىيىسىنىڭ ئېگىزلىك پەرقىدىن پەيدا بولغان بېسىم ئوسموس بېسىمى بولىدۇ. ئادەتتە، تۇز قويۇقلۇقى قانچە يۇقىرى بولسا، ئوسموس بېسىمى شۇنچە يۇقىرى بولىدۇ.

تۇزلۇق سۇ ئېرىتمىسىدىكى مىكرو ئورگانىزملارنىڭ ئەھۋالى ئوسموس بېسىمى تەجرىبىسىگە ئوخشايدۇ. مىكرو ئورگانىزملارنىڭ بىرلىك قۇرۇلمىسى ھۈجەيرىلەر بولۇپ، ھۈجەيرە تېمى يېرىم ئۆتكۈزگۈچ پەردىگە باراۋەر. خىلورىد ئىئونىنىڭ قويۇقلۇقى 2000mg/L دىن تۆۋەن ياكى تەڭ بولغاندا، ھۈجەيرە تېمىنىڭ بەرداشلىق بېرەلەيدىغان ئوسموس بېسىمى 0.5-1.0 ئاتموسفېرا بولىدۇ. ھۈجەيرە تېمى ۋە سىتوپلازما پەردىسى بەلگىلىك قاتتىقلىق ۋە ئېلاستىكىلىققا ئىگە بولسىمۇ، ھۈجەيرە تېمىنىڭ بەرداشلىق بېرەلەيدىغان ئوسموس بېسىمى 5-6 ئاتموسفېرادىن ئېشىپ كەتمەيدۇ. قانداقلا بولمىسۇن، سۇ ئېرىتمىسىدىكى خىلورىد ئىئونىنىڭ قويۇقلۇقى 5000mg/L دىن يۇقىرى بولغاندا، ئوسموس بېسىمى تەخمىنەن 10-30 ئاتموسفېراغىچە ئاشىدۇ. بۇنداق يۇقىرى ئوسموس بېسىمى ئاستىدا، مىكرو ئورگانىزمدىكى كۆپ مىقداردىكى سۇ مولېكۇلاسى سىرتقى بەدەن ئېرىتمىسىگە سىڭىپ كىرىپ، ھۈجەيرىلەرنىڭ سۇسىزلىنىشى ۋە پلازما ئېرىتمىسىنى كەلتۈرۈپ چىقىرىدۇ، ئېغىر ئەھۋاللاردا، مىكرو ئورگانىزم ئۆلۈپ كېتىدۇ. كۈندىلىك تۇرمۇشتا، كىشىلەر كۆكتات ۋە بېلىقلارنى تۇزلاش، يېمەكلىكلەرنى مىكروبسىزلاندۇرۇش ۋە ساقلاش ئۈچۈن تۇز (ناترىي خىلورىد) ئىشلىتىدۇ، بۇ دەل مۇشۇ پىرىنسىپنىڭ قوللىنىلىشى.

قۇرۇلۇش تەجرىبىسى سانلىق مەلۇماتلىرىدىن مەلۇم بولۇشىچە، چىقىندى سۇدىكى خىلورىد ئىئونىنىڭ قويۇقلۇقى 2000 مىللىگرام/لىتىردىن ئاشقاندا، مىكرو ئورگانىزملارنىڭ پائالىيىتى توسقۇنلۇققا ئۇچرايدۇ ۋە COD نىڭ چىقىرىلىش سۈرئىتى كۆرۈنەرلىك تۆۋەنلەيدۇ؛ چىقىندى سۇدىكى خىلورىد ئىئونىنىڭ قويۇقلۇقى 8000 مىللىگرام/لىتىردىن ئاشقاندا، لاي مىقدارى كېڭىيىپ، سۇ يۈزىدە كۆپ مىقداردا كۆپۈك پەيدا بولۇپ، مىكرو ئورگانىزملار ئارقا-ئارقىدىن ئۆلۈپ كېتىدۇ.

قانداقلا بولمىسۇن، ئۇزۇن مۇددەت ئۆيدە بېقىلغاندىن كېيىن، مىكرو ئورگانىزملار يۇقىرى قويۇقلۇقتىكى تۇز سۈيىدە ئاستا-ئاستا ئۆسۈش ۋە كۆپىيىشكە ماسلىشىدۇ. ھازىر بەزى كىشىلەر 10000mg/L دىن يۇقىرى خلورىد ئىئونى ياكى سۇلفات قويۇقلۇقىغا ماسلىشالايدىغان ئۆيدە بېقىلغان مىكرو ئورگانىزملارغا ئىگە. قانداقلا بولمىسۇن، ئوسموس بېسىمى پىرىنسىپى بىزگە يۇقىرى قويۇقلۇقتىكى تۇز سۈيىدە ئۆسۈش ۋە كۆپىيىشكە ماسلاشقان مىكرو ئورگانىزملارنىڭ ھۈجەيرە سۇيۇقلۇقىدىكى تۇز قويۇقلۇقىنىڭ ئىنتايىن يۇقىرى ئىكەنلىكىنى ئېيتىپ بېرىدۇ. چىقىندى سۇدىكى تۇز قويۇقلۇقى تۆۋەن ياكى ئىنتايىن تۆۋەن بولغاندا، چىقىندى سۇدىكى كۆپ مىقداردىكى سۇ مولېكۇلاسى مىكرو ئورگانىزملارغا سىڭىپ كىرىپ، مىكرو ئورگانىزم ھۈجەيرىلىرىنىڭ شىشىپ كېتىشىنى، ئېغىر ئەھۋاللاردا يېرىلىپ ئۆلۈشىنى كەلتۈرۈپ چىقىرىدۇ. شۇڭا، ئۇزۇن مۇددەت ئۆيدە بېقىلغان ۋە يۇقىرى قويۇقلۇقتىكى تۇز سۈيىدە ئاستا-ئاستا ئۆسۈش ۋە كۆپىيىشكە ماسلىشالايدىغان مىكرو ئورگانىزملار بىئوخىمىيىلىك تەسىردىكى تۇز قويۇقلۇقىنىڭ ھەمىشە يۇقىرى سەۋىيىدە ساقلىنىشىنى تەلەپ قىلىدۇ، ھەمدە ئۆزگىرىشى مۇمكىن ئەمەس، بولمىسا مىكرو ئورگانىزملار كۆپ مىقداردا ئۆلۈپ كېتىدۇ.